Tevessülün caiz olduğuna dair sahabeden deliller 4

A- Sahabe Efendilerimizin tevessül ettiğine dair 4. örneği İmam Taberani hazretleri Mu’cemu-l Sagir’de şöyle zikretmiştir: Bir adam, halifeliği döneminde Hz. Osman’a bir ihtiyacı için gidip geliyordu. Hz. Osman ise ona iltifat etmiyor, hacetine bakmıyordu. Adam, İbnu Huneyf ile karşılaştı ve Hz. Osman’ı ona şikayet etti. İbnu Huneyf ona şöyle dedi: “Abdest yerine git, abdest al, sonra mescide gidip hemen iki rekat namaz kıl, sonra da şöyle dua et: ‘Ey Allah’ım, ben rahmet nebisi olan Nebin Muhammed ile sana yöneldim ve senden istiyorum. Ey Muhammed! Ben ihtiyacımın görülmesi için seninle Rabbime yöneliyorum…’  Böyle dedikten sonra da hacetini söyle…” Adam gitti ve hemen dediğini yaptı. Sonra da Hz. Osman’ın kapısına geldi. Kapıcı geldi, onun elinden tuttu ve Hz. Osman’ın yanına soktu. Hz. Osman onu yaygı üzerine oturttu ve “hacetin nedir” dedi. O da hacetini söyledi. Hz. Osman da hacetini yerine getirdi ve: “Hacetini şimdiye kadar neden anlatmadın, hangi ihtiyacın olursa bize gel” dedi. Sonra adam onun yanından çıktı ve İbnu Huneyf ile karşılaştı. Ona: “Allah hayırlı mükafat versin. Ne ihtiyacımı görüyor, ne de bana iltifat ediyordu. Nihayet sen onunla benim hakkımda konuştun.” dedi. Bunun üzerine İbnu Huneyf şöyle dedi: Vallahi ben onunla konuşmadım. Fakat bir vakit Resulullah’ın yanına varmıştım, ona kör bir adam gelip körlüğünden şikayet etmişti. Bunun üzerine Resulullah (as) ona: “Sabreder misin?” buyurdu. Âmâ: “Ya Resulallah, Benim çekip götürecek adamım yok. Körlük bana meşakkat verdi.” dedi. Bunun üzerine Hz. Peygamber (as): “Abdesthaneye gidip abdest al, sonra iki rekat namaz kıl, sonra da bu duaları oku.” dedi. İbnu Huneyf şöyle davam etti: “Vallahi ayrılmamıştık ve sözümüz uzamamıştı ki, adam yanımıza geldi. Onda sanki hiçbir zarar ve keder yoktu…”

B- Çok ilginç bir hadise gerçekten. Kaynağı da kuvvetlidir umarım.

A- Bu hadisi, Ravh İbnu’l Kasım’dan Şebib İbnu Said el-Mekki rivayet etmiştir ki, O, hadiste sika, yani güvenilir bir ravidir… Yine bu hadisi, Hz. Şu’be de Ebu Cafer el-Hatmi’den rivayet etmiştir. O da hadis ilminde güvenilir kabul edilmiştir. Yine bu hadisi, Hâkim ve Heysemi gibi hadis hafızları da sahih kabul etmişlerdir. İmam Beyhaki “Delailü-n Nübuvve’de”; İmam Taberani “el-Kebir’de” bu hadisi rivayet etmişlerdir. İmam Taberani’nin, bu hadisi sahih bulmasından sonra artık söylenecek bir söz yoktur.

B- Desen sağlam ve güvenilir bir hadis.

A-Evet kuvvetli bir hadis. Bu hadisten çıkan netice şudur: Sahabe Efendilerimiz açıkça tevessül etmiş ve tevessülü şirk görmemiştir. Sahabelerin şirk görmediği bir şey, şirk değildir. Tevhidin ve şirkin ne olduğunu onlardan daha iyi kimse bilemez, zira onlar tevhidi, bizzat Peygamber Efendimiz (asm)’dan öğrenmişler ve Efendimizin rahle-i tedrisinde yetişmişlerdir.

B- O halde Tevessülü şirk kabul etmek, Sahabeleri şirke düşmekle itham etmektir.

A- Resulullah’ın o güzide sahabelerine şirki isnad eden, ne bu dünyada, ne de ahirette felah bulur…

Sahabenin tevessül ettiğine dair 4. örneğimizi burada tamamlayalım. Bir sonraki videoda 5. örneği nakledeceğiz.

(54 kez ziyaret edildi, Bugün 1 ziyaret)

İlgili Videolar

Bu video için yorum yapın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir